س : 35 - شخصى در گذشته بهره داده است ، و تنها مدرك او چك و سفته است كه نزد بانكها است ولى آنها ( به استناد اينكه ده سال از واگذارى چك يا سفته مىگذرد ) از ارائهء مدرك خوددارى مىنمايند ، به همين علّت حقّ بهره دهنده ضايع مىشود . آيا شخصى كه بهره داده است مىتواند با قسم خوردن به حقّ خود برسد ؟ يا قسم خوردن منحصر به ربا خوار و مدّعى عليه مىباشد ؟ ج - كسى كه ادّعاء دادن بهره مىكند مدّعي است ، و بايد دعواى خود را با بيّنهء شرعيّه إثبات كند . س 36 - اگر مدّعى إقامهء بيّنه نكند و تقاضاى قسم هم نكند ، و دعوى هم طورى باشد كه با عدم إقامهء بيّنه و عدم تقاضاى قسم مدّعى ، موقوف نمىشود ( مثل موردى كه منكر مىگويد دين را أداء كرده‌ام ، و مدّعى نه بيّنه إقامه كند ، و نه تقاضاى حلف نمايد ، در عين حال خواهان طلبش باشد ) در اين موارد دعوى چگونه بايد فيصله پيدا كند ؟ آيا حاكم مىتواند مدّعى را إلزام به مطالبهء يمين كند ؟ و يا خودش منكر را قسم دهد ؟ و يا راه ديگرى هست ؟ ج - حاكم مىتواند در مورد مزبور خودش منكر را قسم دهد . حجّيّت اسناد س : 37 - محترما از حضرت إمام استدعاء دارم بفرمائيد : آيا اسناد رسمى مملكتى و يا نوشته‌هاى عادى كه به امضاء علماء بزرگ و با مهر آنان ممهور باشد در فصل خصومت مىتواند مثل « شاهد » حجّت باشد ؟ يا